Gerrie's hoop in bange dagen

Tja, en daar zit je dan. Man weer naar het westen en ik hier met 6 honden. Mmmmmm, 4 ervan kunnen gerust los, maar Sam en Doerak zullen aan de lijn moeten blijven. Maar hoewel Doerak een GVR is en dus heel lief, is hij ook heeeeeeeeel sterk. Jan kan hem wel houden, dus gisteren en eergisteren was geen probleem. Maar vandaag? Tja, naar het bos kan dus niet. Althans niet met alles tegelijk. Maar........ als de nood het hoogst is, is SANNE nabij.
Ja, ik mocht weer heerlijk bij Sanne in Hengelo op visite komen. Zo gezegd, zo gedaan. Eerst dus alles in de auto proppen. Mmmmm, ook een uitdaging. Ok, Sara en Luna gewoon achterin hun eigen kennel. Dan Rubi en Doerak ervoor in de "open ruimte", zo zijn we ook naar de hei gegaan. Maar waar laat ik dan Sam en Chloë? Nou, die gaan dus voorin.
Met mijn wagen volgeladen ga ik onderweg.

Als ik vertrek schijnt het zonnetje nog volop, maar onderweg krijg ik een bui...." mmm, niet echt leuk", denk ik nog. Maar even later schijnt het zonnetje weer. Helaas van korte duur, want vlak voor ik Hengelo bereik gaat het weer regenen. Als ik bij Sanne aankom, giet het inmiddels. Ik besluit de honden even in de auto te laten en eerst even wat te drinken bij Sanne. Zij heeft de koffie al klaar. Na 10 minuten wordt het droog. Ineens worden we opgeschrikt door het getoeter van mijn auto. Ik dacht nog, dat zal Sam zijn, die met zijn pootjes op het stuur staat. Maar wat schetst onze verbazing als we bij de auto komen. Doerak was door het gat gekropen en zat netjes op de bestuurdersstoel, poten over het stuur, en met zijn elleboog even op de claxon. Het was te zot om te zien. Helaas natuurlijk net geen fotocamera op dat moment, en we wilden hem ook niet te lang zo laten zitten, dus het hele spul maar uitgeladen.
Het was gelijk dolle pret, Sara en Luna kenden Oak en Katie natuurlijk al, en wisten ook precies waar ze waren, maar Doerak, Sam en Chloë gingen eerst kennismaken met hun nieuwe vriendinnetjes. Daarna gingen ze allemaal uit hun dak. Wat hebben ze daar ook een geweldige hondenspeeltuin. Doerak was enorm gecharmeerd van Oak en zij van hem. Maar ook met Rubi werd druk gespeeld.
Ze vonden het heerlijk om lekker achter elkaar aan te racen. Tja, en met die ruimte was dat ook mogelijk.

 

 

 

 

 

 

Chloë had het ook naar haar zin. Zij deed een beetje haar eigen ding, net als Katie. Sam dacht dat hij in de hondenhemel was gekomen. Hij kon heerlijk tussen en onder de grote zwerfkeien rommelen. Hij mocht graven naar hartenlust, echt helemaal geweldig.



 

 

 

 

Tussendoor gingen Sanne en ik nog even naar binnen, want de regen bleef maar aanhouden en de koffie trok....Maar dat vonden de woefers niet erg, ze gingen binnen gewoon verder spelen. Chloë had ik even apart gezet, ze moest echt even haar rust nemen.

 



Maar na de koffie gingen we nog even naar buiten. Natuurlijk werd er weer vrolijk gespeeld, gerend en geklommen. Maar de keien waren nat van de regen, dus dat was wel even opletten. Rubio gleed hoeplakee van een kei af. Ach, hij kwam met de schrik vrij gelukkig. Al met al hadden we een heerlijke middag.

Mooi meisje......

Rubio, pas op!!!!!!

Ja, daar ga je dus, daarom zei ik ook oppassen.....



Lekker kontje toch?

Eenmaal thuis, kreeg het hele spul eerst eten, dat ging er goed in. En nu? Liggen ze allemaal bij te komen van een heerlijke middag. En ik? Ik ga de stofzuiger maar weer opzoeken, want 6 honden in huis.....................
Morgen mogen we gelukkig weer komen spelen bij Sanne, wat zou ik zonder haar moeten? Tja, mijn tuin is ook best leuk, maar ach..... als we mogen spelen bij Sanne, zeggen we zeker geen NEE.

De GVR

Pffff, nu Doerak een dagje in huis is, vind ik ineens al mijn hondjes zoooo klein. Wat een prachtige grote hond is het toch. Maar behalve mooi, is hij ook echt zo'n schat. Een echte GVR. (Voor de mensen die zich afvragen wat een GVR is: vroeger was ik juf op een basisschool in Rotterdam. Het leukste vond ik voorlezen. En dan vooral uit de boeken van Roald Dahl. Eén van zijn boeken heet "de GVR", de letters staan voor Grote Vriendelijke Reus).
Hij voelt zich inmiddels al best thuis bij ons. Jan heeft hij om zijn enorm grote pootje gewonden, de grote knuffelkont. Mij zet hij gewoon aan het werk, want aan een botje knagen is wel leuk, maar niet als je moet liggen en alles zelf moet doen. Nee, het is veel leuker om je personeel te laten werken voor je. Gezellig samen spelen noemt Doerak dat.
Hoewel het vandaag niet al te best weer was, konden de honden tussendoor toch nog aardig buiten spelen. Maar als het buiten niet kan, dan gaan ze binnen gewoon verder hoor. Doerak is inmiddels vriendje van alle hondjes hier. Hij heeft het zelfs voor elkaar dat hij vlakbij Chloë mag liggen.
Tja, wat wil je, het is toch ook echt een GROTE VRIENDELIJKE REUS of niet dan?

Zien jullie hoe lief oom Jan mij vindt??????

Tja, wie sterk is kan ook heel slim zijn

kusje voor mijn lieve zusje

Kijk, ik mag gewoon vlak bij Chloë liggen hoor

Er kan nog meer bij

Gisterenavond zijn Fred en Yvonne geweest om Doerak te brengen. Want, Doerak is duidelijk aan vakantie toe, na al die toestanden in zijn huis. Lekkage, verbouwing, pffff, da's toch niet normaal man, dat is helemaal niks voor een Saarloos, al die rommel. Tja, en Fred en Yvonne konden dus ook wel even een break gebruiken. Dus mocht Doerak een weekje bij ons logeren. Per mail kreeg ik al een compleet handboek "How to handle Doerak" toegestuurd en toen ze de schavuit gisteren kwamen brengen hadden ze bijna een aanhanger nodig voor alle spullen die meekwamen. Past dat allemaal in ons kleine huisje? Welja, een beetje passen en meten. Dus de grote bench staat hier gewoon in de huiskamer en de 365 soorten riemen (voor iedere dag 1 ) liggen in de kast. Sara is helemaal door het dolle. Sam vindt zo'n "big bad wolf" als nieuwe mattie in 1 woord top (wie maakt mij nu nog wat als we gaan wandelen...) Rubio is blij met zijn nieuwe speelmaatje en Luna weet nog niet zo goed wat ze ervan moet vinden. Chloë blijft zoals altijd overal rustig onder, maar als meneer te dicht in haar buurt komt, tja, dan volgt er een gevaarlijke grom en snauw. Maar ach, zij mag dat....
Toen Fred en Yvonne weer vertrokken, vond Doerak dat toch wel een beetje gek. "We gaan even een boodschapje doen, Doerak, we komen zo weer...." werd er als afscheid gezegd. Maar ik zag Doerak denken "Ja, ja, volgens mij zijn de winkels allang dicht, mij hou je niet voor de gek."
De geluiden en luchtjes van ons huis zijn voor deze grote knuffelwolf natuurlijk allemaal nieuw, dus het hele huis werd geïnspecteerd.
Na een uurtje ging hij eens voor het raam staan en keek van het raam naar mij met zo'n blik van, "Wanneer komen ze weer terug?" Tja, dan breekt je hart wel even hoor. Maar hij herstelde gelukkig snel weer. Onze eigen kleine doerak Sam had inmiddels bedacht dat zo'n wezenloos grote bench wel wat voor hem was en ging er natuurlijk pontificaal midden in liggen. Kleine hond met enorm ego, dat ego paste nog maar net in de bench zullen we maar zeggen. Toen in later nog even met het hele spul naar buiten ging werd er vrolijk op los gespeeld, gelukkig maar, zoveel andere hondjes leidt Doerak in ieder geval af. Hij krijgt gewoon de tijd niet om Fred en Yvonne te missen.
De nacht heeft hij ook prima doorgebracht, hij kwam een paar keer naar de slaapkamer gewandeld om te zien of wij daar nog lagen, maar verder heeft hij zelf gewoon in de woonkamer geslapen. Hij ligt het liefst onder de tafel, voelt lekker veilig.
Vanmorgen hoorde ik hem alweer vroeg met Sara spelen, en toen ben ik maar even met ze naar buiten gegaan. Beter daar even lekker uitrazen dan de woonkamer ...... Dus daar zat ik om half 6 in mijn pyjama in de tuin... lekker hoor. Ach je moet er wat voor over hebben, hè. na een half uurtje hield ik het voor gezien, we gingen naar binnen en ik dook nog even lekker terug mijn bedje in. Vandaag zijn we heerlijk naar de hei gegaan. Chloë kan niet meer mee, die wandeling is echt te ver voor haar. Sam hebben we vandaag ook maar niet meegenomen. Die moet namelijk aan de lijn, en we wilden Doerak ook nog niet los doen zo'n eerste wandeling, dus om meer aandacht voor Doerak te kunnen hebben, lieten we Sam bij Chloë. Is trouwens voor Chloë ook wel fijn, anders blijft ze zo alleen achter.
Het was nog een aardige klus om Doerak in de auto te krijgen, dat vond hij toch maar niks hoor, zo'n vreemde auto. Maar eenmaal binnen, was hij oh zo lief. Bij de hei aangekomen besloten we om Doerak eerst aan zijn gewone lijn te laten en later aan de flexriem. Dat ging allemaal helemaal goed. Maar het is wel een sterke kerel hoor. Gelukkig is Jan ook een sterke kerel, maar ik zie mezelf dat nog niet doen. We begonnen de wandeling met een regenbuitje, maar na een poosje werd het droog. Ik heb Doerak ook nog even lekker geborsteld, vond hij ook allemaal prima. Toen we weer bij de auto kwamen ging het inladen al een stukje makkelijker. Al met al een heerlijke wandeling. eenmaal thuis was het lekker eten, Doerak heeft gelukkig ook gewoon goed gegeten. Dat zegt toch wel wat over hoe hij zich voelt. Als hij zich ongemakkelijk zou voelen, zou hij zomaar zijn eten kunnen laten staan, maar nee, het ging met smaak naar binnen. Nu ligt alles heerlijk in rust her en der verspreid in onze huiskamer. Je merkt niet eens dat ze er zijn.



 
 

nou, dat pas nog maar net.....

lekker spelen in de tuin



daar krijg je dorst van

Oh, Doerak, wat fijn dat jij mijn vriend wilt zijn

Even overal snuffelen op de hei

Zo even lekker borstelen



Spanjaard in opleiding.

Nu wij hebben besloten dat Rubio mag blijven, wordt het tijd dat hij aan zijn opleiding begint. Rubio gaat namelijk meedraaien in de praktijk als psychosociale hulphond. In september wordt hij getest en als hij wordt goedgekeurd is hij officieel mijn eerste Topdog co-trainer. In oktober gaan we dan van start met onze eerste cliënt. Leuk meisje van net 15 jaar oud tegen die tijd. Ze wil graag wat meer zelfvertrouwen hebben. Wij gaan haar daarbij helpen, met de module van Topdog.

Voor wie niet meer weten wat Topdog is, zie Topdog

Een van de belangrijkste dingen is het goed socialiseren van de hond. Tja, en onze lieve Spanjaard kent niet veel meer dan de refugio. Dus op dit moment nemen we hem werkelijk overal mee naartoe. Zo was er pas in ons schitterende dorp Silvolde, de Zillewoldse Zomermarkt. Beestachtig druk, zo ontzettend veel mensen, en iedereen loopt dan wat te slenteren langs de kraampjes. En het ruikt naar allerlei lekkere hapjes. En er klinkt luide muziek uit de boxen van de live bands. Oh, en vlak achter ons werd een rotje op de grond gegooid. Tjonge wat een lawaai, Rubio keek eens even op naar mij, ik deed alsof ik niks had gehoord en liep onverstoorbaar verder. "Oh", dacht Rubi, "nou, dan loop ik ook maar rustig verder". Hij deed het echt geweldig.
Vandaag zijn we naar de Farm & Country Fair geweest in Aalten. Persoonlijk vind ik dat de meest geweldige fair van ons land. Veel stands met van alles en nog wat. Maar ook heel veel dieren. Zo waren er kune kune varkentjes, schapen en geiten in alle soorten en maten, runderen in alle soorten en maten, paarden, ezels, en kleinvee zoals kippen, ganzen, konijnen etc.
Het was niet zo druk, omdat het de eerste dag is vandaag (de fair is van 21 t/m 23 juni zie: farm en country fair ) Dat Rubio het niet eng vindt, om door een drukke mensenmassa te lopen had hij op de zomermarkt al bewezen. Maar de grote koeien die we op de fair zagen, die maakten wel enorm veel indruk. Ze stonden dan ook behoorlijk te loeien, dus dat versterkte het effect. Nee, bij die jongens wilde Rubi niet te dicht in de buurt komen. Maar alle andere dieren dat ging perfect. Zelf het enorm grote Shire paard. Noch veel groter dan de runderen, die hij zo eng vond. Maar het Shire paard, vond Rubio wel lief.
Al met al ging het weer geweldig. Nu maar hopen dat hij ook snel leert. Want er moet nog wel wat geleerd worden natuurlijk. Gelukkig hebben we daar de hele zomer nog voor.

Zorgen om onze Griekse schone

We zijn net terug van de dierenarts met Chloë. Ze is op raadselachtige manier in korte tijd 5 kilo aangekomen. Haar hartslag is 160, pffff  is dus "iets" aan de hoge kant. Nu is ze bij de dierenarts natuurlijk een beetje gestrest, maar thuis in rust is het ook 132 / 136 dus ook nog veel te hoog. Het dik worden is weer tegenstrijdig t.o.v. de hoge hartslag.... Als haar schildklierwaardes namelijk wat aan de lage kant zouden zijn, dan is het dikker worden te verklaren, als het aan de hoge kant zou zijn, is de hoge hartslag te verklaren, maar beide symptomen, dat is raadselachtig....
Morgen weer terug om bloed te prikken, hopen dat daar wat meer duidelijk door wordt. Maar de uitslag zal pas na het weekend bekend zijn.
Die gekke Griek, als ze dan mee mag (alleen..... dus zonder de andere woefers) is ze weer helemaal blij. Dus bij de dierenarts lijkt ze zeker geen ziek oud hondje, de boef. "Oh, ze komt nog best vrolijk over", krijgen we dan te horen. Maar nu zijn we weer thuis en dan is ze weer helemaal op. Ligt op haar bedje en gromt naar alles wat in de buurt durft te komen.
Afwachten maar......

Chimo op visite

Afgelopen weekend kwamen mijn vader, Freek en Sanne op visite. Natuurlijk hadden ze de kleine spring in het veld, Chimo bij zich. Vooral Sara was door het dolle heen, toen ze hem weer zag. De kleine boef moest even laten weten dat hij weer op "eigen terrein" was en tilde overal zijn pootje even op. Het gaat echt super goed met hem, hij luistert heel goed! Ook met collega Spanjaard, Rubio was er een klik. Ze konden samen gezellig Spaans blaffen....
Hoewel het lekker weer was, durfde ook hij niet in het badje.... Alleen Sara durft tot nog toe in het bad, zij vindt het heerlijk om daar even af te koelen.
Chimo vond het gewoon een hele grote waterbak en dronk er regelmatig uit. Als Sara erin sprong, ging hij op gepaste afstand naar haar liggen kijken. Zo van:"Mij spetter je niet nat, dame...."
We hebben gezellig gebarbecued. Toen het drietal met Chimo weer naar huis was, waren alle honden hier compleet versleten. Ja, het is nog wel een kleine ADHD-er, die Chimo, wat een energie heeft die! Daar kan het spul hier niet tegenop.

Lekker, een snoepje van Freek

Kijk eens hoe goed ik kan luisteren

Lekker spelen met Sara en Rubio

Ik breng hem wel terug hoor!

Even slokje drinken

Wat ben ik mooi hè

Wauw, die Sara is wel sterk hoor

Oh ja, en een snoepje van Sanne natuurlijk

Ff gekke bek trekken...., ik ben per slot van rekening een echt clowntje...