BBQ

Afgelopen zondag hadden we een BBQ bij ons thuis. Mijn vader was erbij en de kids met aanhang. Natuurlijk was Chimo ook van de partij. Het was een dolle boel. Omdat het al een paar dagen droog weer is, was de ren één grote zandbak. Tja, en dan wordt er natuurlijk gegraven en gespeeld, dus een ware operatie Dessert Storm zo op zijn tijd. De foto's zijn er niet minder om.

Brrrrr, allemaal zand in mijn oogjes.....

Tja, wel blijven opletten natuurlijk, bij onraad staat Chimo paraat!

 

 

Chimo heeft ook even fijn Spaans kunnen blaffen met Rubio, die twee kunnen samen aardig de Tango dansen zoals jullie kunnen zien op de foto's.

lindo lugar.... (betekent: leuk spelen, volgens Google vertaler)
 

Af en toe waren de pups natuurlijk helemaal versleten, dan lag kleine Moos maar wat graag bij iemand op schoot. Natuurlijk bij dochter Wendy, die toch stiekem helemaal verliefd is op dat kleine ding. Maar ook bij opa, want opa is nou eenmaal gek op teckels. Kira moest ook even bijtanken zo af en toe.
Ach, en Rubio is natuurlijk ook nog een klein schoothondje, dat is duidelijk te zien.....

Wij bedelen niet, maar wachten netjes tot er iets valt.....

 

pffff, effe uitrusten en een slokje drinken....

 

Tja, als er niets valt, zoeken we het hoger op.....

Lieve Chloë, rustig als altijd, had het ook naar haar zin hoor!
Ze vindt het heerlijk als de hele familie bij elkaar is!!!!

Waterballet

Niet alleen Luna heeft haar draai weer gevonden. Ook Sara heeft zich gelukkig weer goed hersteld. Ze speelt nu heerlijk met Rubio, hoeft niet meer bang te zijn dat Luna direct boven op haar duikt of in haar achterpoten bijt. Ook met de pups wordt gespeeld. De kleine terrorteckel rent hard achter de grote honden aan en duikt er tussenin. Kira is gelukkig iets voorzichtiger, dat is ook nodig want ik wil geen enkel risico lopen op problemen met de gewrichten!
De afgelopen dagen was het natuurlijk nogal warm dus had ik het bad van Sara weer vol gedaan. Sara vindt het heerlijk om daar af en toe even natte voeten te halen. Rubio en Chloë vinden dat maar niks. Sam kan er natuurlijk niet in, maar geeft er ook niet om. Kleine Moos kan maar net over de rand kijken, maar Kira.....

Kira vindt water ook erg leuk, en keek dan ook over de rand, probeerde met haar snuit bij het water te komen en..... werd topzwaar en duikelde zo het zwembad in. Hahahaha, kleddernat die dame. Maar ze is een stoere meid en klom rustig het zwembad uit alsof het de normaalste zaak van de wereld was. nu heeft ze haar eigen kleine kikkerbadje. Een idee dat ik van Sanne heb gepikt. Gewoon een plastic mand, die we nog van Sam hebben gevuld met een laagje water. Ze vindt het helemaal toppie. Staat erin, zit erin en ligt er soms zelfs in. Lekker "graven" in het water en spetteren. Eén probleempje, nu ze de smaak te pakken heeft, gaat ze ook met haar voorpoten in de drinkbak staan en probeert ze daar ook het water eruit de spetteren.... Mmmmm, natte boel in de keuken dus. Maar ach, we wisten dat ze af en toe een beetje ondeugend kon zijn, dus gewoon even dweilen dan maar.

 

 

Ook binnen wordt er vrolijk op los gespeel inmiddels. Prachtig om te zien hoe die grote honden, heeeel voorzichtig met die kleintje spelen. Het ziet er soms wat eng uit, maar alles gaan super voorzichtig.

 

En soms liggen ze gewoon lekker te luieren in de ren....



 

Gemengde gevoelens

Het was niet van de ene dag op de andere. We liepen er al een poosje aan te denken. Niet omdat ze niet lief is, of niet luistert, nee er is eigenlijk niks mis met haar. Behalve....
Hoewel Luna en Sara samen zijn opgegroeid ging het de laatste tijd vaak mis. Luna is min of meer geobsedeerd door Sara. Ze wil alles voor Sara regelen. Het komt er dan op neer, dat Sara niet de ruimte krijgt om eens met een andere hond te spelen. In eerste instantie liet Sara het gedrag van Luna wat over zich heen komen. Ze probeerde het te negeren. Maar het ging van kwaad tot erger. Tot het punt dat Sara het zat werd. Zo af en toe reageerde ze op de aanvallen van Luna en verdedigde ze zichzelf. Maar dat zorgde niet voor de rust die Sara wilde hebben. Nee, Luna ging dan het gevecht aan. Gelukkig ben ik er tot nu toe steeds bij geweest en met een grote brul kon ik de dames op tijd uit elkaar houden. Maar het was wel duidelijk dat er iets moest gebeuren.
De twee honden uit elkaar houden in ons kleine huisje, vond ik geen prettige oplossing. Daarbij komt dat ik denk dat voor Luna dan nog geen rust kan ontstaan. De enige oplossing die voor de beide honden goed zou zijn is het herplaatsen van één van de twee. In dit geval was het duidelijk dat het voor Luna beter zou zijn om te herplaatsen. Zij komt niet tot haar recht in onze grote roedel. Maar ik wilde eigenlijk ook niet dat ze helemaal alleen ergens zou komen. Ze heeft haar hele leven tussen andere honden geleefd en een vriendje zou dus toch wel fijn zijn. Daar kan ze dan wat op steunen.
Ik heb haar geprobeerd uit te leggen dat het voor haar beter was als ze bij een ander baasje zou gaan wonen. Dat ze de aandacht van het baasje niet met zoveel andere  hondjes hoeft te delen.
Uiteindelijk hebben we haar dus herplaatst. De nieuwe eigenaar was volledig op de hoogte van haar gezondheidstoestand en heeft haar liefdevol in zijn roedel opgenomen.

Chimo is over zijn watervrees heen.

Omdat Chimo natuurlijk toch een speciaal plekje in mijn hart heeft, en mijn "kleinhondje" is, komt er zo af en toe een leuk verhaaltje over hem op het blog.
Vandaag kreeg ik van Freek en Sanne het volgende verhaaltje.

Vandaag zijn we voor het eerst met Chimo naar het strand geweest. Speciaal naar een strand waar honden los mogen rennen. Chimo vermijdt het water het liefst zoveel als mogelijk is. Als het regent blijft hij het liefst binnen en als hij toch naar buiten dan loopt hij met een boog om de waterplassen heen. We hadden vandaag het plan om Chimo over zijn watervrees heen te helpen. Het was perfect strandweer, dus wij naar het strand waar hij rustig in ondiep water kan wennen. Het was lekker rustig op het strand, wel waren er een paar andere honden aan het spelen. We liepen gelijk door het water in en Chimo liep gewoon achter ons aan. We waren helemaal verbaasd. Toen liepen we verder om een plekje te zoeken. Chimo vond het zand helemaal geweldig. Eén grote zandbak waar hij lekker in kon graven en met schelpen kon spelen. We hadden een touwbal en snoepjes meegenomen om hem zo het water in te lokken. Toen we weer het water in wilden weigerde Chimo eventjes. Hij bleef lekker op het strand. Maar na enthousiast rennen en roepen kwam hij toch en toen was hij helemaal om. Hij heeft de heeele middag door het water gerend en met de bal gespeeld met in totaal hooguit 10 minuutjes pauze. Voor Chimo was het leuke aan dit strand, dat het erg lang ondiep bleef, zo kon hij dus lekker lang rennen door het water. De touwbal zonk natuurlijk. Elke keer als Chimo de bal wilde pakken moest hij kopje onder, zelfs dit deed hij na een tijdje zonder problemen. Chimo vond het heerlijk, lekker in het water en lekker in het zand spelen. Alleen voelde al dat zand tussen zijn teentjes wel wat vreemd. Zo nu en dan nam hij even de tijd om zijn pootjes schoon te likken, om vervolgens weer lekker door het zand te rennen. We hebben met z'n drietjes een erg leuke middag gehad. En Chimo…die is eindelijke een keer écht moe!

 

 

Pffffff, wat een dag..... ik ben versleten........ 

 

 

Nieuw mandje

Omdat Moos iedere keer bij ons op schoot springt en liever niet op de grond ligt, dachten we dat het een goed idee was om voor hem een mandje te kopen. Natuurlijk hebben we twee grote manden staan en ook 2 benches met dekentjes, maar toch....
Dus vorige week hadden we een prachtig schattig groen mandje gekocht voor het kleine humpie dumpie....
Mmmmm, tja, drie keer raden wie daar dus in ging liggen.......
Juist dat ken net......Daar had Sam zijn wilde haren nog, zullen we maar denken.
En Kira vindt het ook wel een leuk mandje en vroeg zich af waar die van haar stond.
Maar gelukkig ligt Moos er zelf toch ook wel eens in!

 

De knappe kapper knipt de krullen van de kleine knakworst..... of zoiets....

Sam is bij de kapper geweest. Eenmaal thuis loopt hij maar te zoeken en te zoeken. Moos zegt: "Wat loopt je toch te zoeken....." Zegt Sam: "Ja, vind je het gek, ik ben mijn wilde haren kwijt...."

Nee mensen, het is geen mopje. Vandaag is Sam weer eens naar de trimsalon geweest. Hij vindt het altijd leuk om te gaan hoor. Maar als ik hem komt halen, wil hij ook graag weer mee naar huis.
De kapster heeft zelf ook twee teckels, Willem en Doortje en is natuurlijk gek op onze Sammie.
Ik vertelde haar dat we nu ook een Moosje hebben. Toen ik Sam ging halen, heb ik Moos maar meegenomen. Leuk om haar te laten zien, maar vooral goed voor de socialisatie. Kan geen kwaad dat hij alvast een keer in de salon komt. Sam was zoals altijd blij ons weer te zien en Moos ging direct op onderzoek uit.
Nadat ze beiden even dag hadden gezegd tegen Tamara gingen we weer op weg. Toch maar even met de auto, het is wel dichtbij, maar beetje nat buiten en net iets te ver voor Moos.
Maar Sam is weer een prachtige kerel!

wegen, meten en.... prikken

Gisteren zijn we met de pupkes naar de dierenarts geweest. We hadden ze zelf ook al gewogen en waren benieuwd of het overeen zou komen met de dierenarts.  Moos hadden we in de keukenweegschaal gezet, wat een droppie is het dan. Hij bleef prachtig zitten en poseerde gelijk even voor de foto. Kira is natuurlijk te groot voor de keukenweegschaal en dus moest ik eerst zelf op de schaal.... pfff, dat wil je dus niet weten, maar goed, daarna samen met Kira en dan een simpel rekensommetje. Het gewicht klopte in ieder geval met dat van de dierenarts.
Ook hadden we ze gemeten, want meten is weten!

Kira: 6.9 kilo en Moos: 3 kilo
De stokhoogte van Kira: 34 cm en van Moos: 19 cm
En nu maar in de gaten houden of ze netjes groeien volgens schema.
Ook moest Kira haar enting, dat vond ze niet zo prettig maar ze was een grote meid. Gelijk ook maar kennelhoest gedaan, vanwege de puppycursus. Moos doen we dan over 3 weken als we terug moeten komen. Beiden zijn even bekeken door de dierenarts en het predicaat gezonde pups was binnen.

 

Op de terugweg stopten we nog even voor een boodschapje. Ik bleef in de auto en Jan ging even de winkel in. Nou, daar moest Moos alles van weten hoor, meneer hield alles piekfijn in de gaten. Kira was in slaap gevallen op mijn schoot.

Volgens de dierenarts zou Kira wat hangerig kunnen zijn van de prikjes. Nou, ik weet niet wat ze onder hangerig verstaat, maar Kira was alles behalve dat! Ze begint nu echt los te komen hoor. Was ze in het begin nog wat afwachtend en stilletjes, het gaat nu steeds meer leven.
Dus was het duo rot en vervelend natuurlijk op zoek naar kattenkwaad. Eerst samen spelen en toen zelfs met de groten. Die worden steeds voorzichtiger en gaan er maar voor liggen als de twee ondeugden in een speelbui zijn.