Tamaskan of Saarloos

Het is een beetje grijs en mistig als we vanmorgen de auto in stappen. Sara en Luna achterin. Op weg naar de Loonse en Drunense duinen. Alweer? Jawel, maar nu aan de andere kant en... met andere honden. We zijn op weg naar een wandeling met Tamaskan dogs. Een nieuw ras waarbij je veel overeenkomsten ziet met de Saarloos. Nieuwsgierig als we zijn, willen we graag meer weten over dit ras. Eenmaal onderweg probeert het zonnetje af en toe haar stralen door de wolken te porren. Luna ligt de hele weg lief achterin de auto. Sara komt af en toe even omhoog om te kijken waar we zijn. Aangezien we deze keer niet bij restaurant Bosch en Duin aankomen is het voor mij noodzakelijk om vlak voor Kaatsheuvel nog even een benzinepomp aan te doen. Niet om te tanken, maar om te lozen zullen we maar zeggen. Als ik dan weer in de auto zit en we het laatste stukje onderweg gaan, is het de zon gelukt, ze straalt aan de hemel. Dat belooft veel goeds! Als we bij de parkeerplaats aankomen, zien we dat het al best druk is. In eerste instantie zien we nog geen wolfjes maar als we een stukje verder rijden zijn ze niet te missen. Gelukkig is er nog precies een mooi plekje voor onze auto. Zodra we aankomen komt Miran al op ons aflopen met het pakje dat ik bij haar besteld had. Dat legt Jan maar even veilig in de auto. Miran heeft Avak bij haar, dat is de toekomstige partner van Ziva. Ziva is er ook met haar bazinnetje Marion en de witte herder Chula. Dan ontmoeten we Rahne, en de anderen.
 Ook Christa is erbij. Zij was dus net zo nieuwsgierig als wij. Ze heeft Rana bij zich, de prachtige Saarloos reu. Als Sara een plasje doet, is hij erg geinteresseerd in het geurtje. Ja, Sara, het zal niet lang duren voor jouw eerste loopsheid een feit is. Christa bevestigt dit ook!
Er zijn nog meer "gewone" belangstellenden, die zelf (nog) geen Tamaskan hebben maar een ander hondje.  We gaan lekker op pad en de honden mogen los. Dat gaat ook allemaal goed, leven en laten leven, zal ik maar zeggen. Alexandra is er ook met Daya, die heb ik natuurlijk al ontmoet toen we naar Peter Lennertz (wolvenopvang Bilstain België) gingen.
De Tamaskan zijn ook erg leuke honden, moet ik eerlijk zeggen. Ze lijken iets minder schuw dan de Saarloos, alhoewel dat ook weer ligt aan welke Saarloos. Kijk Sara van ons is wel wat schuw, maar als je dan Thorgal ziet.....
Maar goed, de Tamaskan zijn dus niet zo schuw. Daya van Alexandra kwam gewoon naar mij toe en ook Konah van Rahne kwam toen ik riep. Dat zal Sara dus nooit doen bij vreemden. Jan en ik waren vooral erg onder de indruk van Konah, wat een prachtige hond is dat!
Het is leuk om aan deze kant het natuurgebied in te gaan, in eerste instantie komen we bij een grote plas water, de honden kunnen heerlijk pootje baden. Daarna lopen we verder, het is een grappig bont gezelschap. Van klein oud doof Jack Russeltje tot grote stoere Avak.

Avak vindt Sara en ook Daya lekker ruiken maar beide dames zijn er niet van gediend en Avak wordt resoluut weggestuurd. Hij laat het over zich heenkomen en gaat lekker dollen met de rest. Na een wandeling van een uur komen we weer bij de parkeerplaats. Een aantal mensen wil nog een rondje, maar wij houden het voor gezien. Tevreden springen Sara en Luna achter in de auto, versleten gaan ze liggen, we hebben ze de hele weg naar huis niet meer gezien of gehoord. De Tamaskan en de Saarloos lijken inderdaad enorm op elkaar. Is ook niet zo heel vreemd, er zit toch hier en daar wat Saarloosbloed in de Tamaskan. Tamaskan of Saarloos? Mmmmm, moeilijke vraag, beide zijn leuk. Dan maar doen zoals Miran en van alles wat nemen? Hahaha, voorlopig is het druk genoeg in huize Pols......

Avak vindt Sara ook lekker ruiken.....
 



Wat een schatten!

Vandaag geen lang verhaal, alleen een hele mooie foto, van al mijn lieve schatten!

Weer een dagje tussen de wolven.

Vandaag had ik weer het voorrecht om echte wolven te ontmoeten. Ik ben met Wilma naar Jos de Bruin geweest. Jos heeft een wolvenopvang in Sonsbeck, Duitsland. Dat is in ieder geval een stuk dichterbij dan Bilstain.
Jos heeft ons bijzonder gastvrij ontvangen en van alles verteld over de wolven en de wolfhonden. Ook heeft hij een paar dingo's zitten, nou dat zijn net lieve kleine hondjes. Grappige beesten.
De mid-content wolfhond Shy, is bepaald niet verlegen. Wat een prachtig en vooral lief dier. Totaal niet schuw. Mijn Sara is heel wat schuwer. Jos heeft ook twee kruising Saarloosjes zitten. Saarloos met wolf gekruisd. Thor, de reu, was gewond aan zijn pootje. Hij had zijn pootje door het hek gestoken en de wolf aan de andere kant had er een lekker hapje van genomen. Oeps..... Normaal gesproken bijten de wolven elkaar niet zomaar, maar dit was een nieuw exemplaar en had de integratie cursus nog niet gedaan. Hij was zomaar door iemand afgegeven bij Jos en hoewel Jos eigenlijk vol zat, heeft hij hem toch maar aangenomen. Tja, wat moet je anders, je kunt zo'n wolfje ook niet laten barsten. Dus het is hem vergeven. Met Thor gaat het wel goedkomen (na een dure operatie, 't is een kostbare hobby, die wolfjes)
Thor is trouwens wel een stuk schuwer dan Shy, maar ach, dat mag ook. Hij zit op het moment binnen bij Jos thuis om te revalideren. Hij kwam ook even naar buiten en bleef gewoon bij ons uit de buurt. Toen hij weer naar binnen moest van Jos, durfde hij niet langs die gekke vrouwen op het terras. Dus Jos tilde hem gewoon even op (Wat is dat? Een kilo of 50? Pff, zit meer kracht in die kerel dat je zo zou denken!). Ik heb weer een paar mooie foto's kunnen nemen, die spreken voor zich.
Heerlijke dag gehad! Bedankt Jos.
Wil je meer weten over de wolvenopvang van Jos, zie hier de link:

http://www.wolf-auffang.de/start.htm

En dan hier de foto's



Knut, wat een prachtige vent!

Dat is een lekker hapje

Knut is op dieet, vindt hij niet zo leuk......

 

Wat was het koud, maar dit is dus zo'n dingo

 

Lieve mooie Shy

Thor met zijn zielige pootje...

Nee, Jos, ik durf er niet langs, die enge vrouwen daar vertrouw ik niet.............

Shy, kroeldoos!

Love is in the air....

Jan en ik keken er al een tijdje naar uit. De wandeling met mede saarlooseigenaren en natuurlijk hun honden. Eindelijk zou ik Christa ontmoeten en Ineke. Natuurlijk keek Sara er ook naar uit. Lekker weer met Doerak dollen en Thorgal voor het eerst ontmoeten. Helaas kon Luna niet mee vandaag, maar zoon Kevin bleef thuis om op haar (en Sammie) te passen. Het gaat wel wat beter met haar, maar nog niet goed genoeg voor zo'n wandeling! Maar wat een verrassing, Chloë mocht mee. Dus vanmorgen om 10.30 uur, vertrokken wij uit de Achterhoek. Toen we bij restaurant Bosch en Duin aankwamen zagen we al een hele roedel wolfhonden met baasjes staan. Al snel had ik Fred, Yvonne en Doerak ontdekt. Ineke herkende mij van mijn foto op facebook denk ik (ik haar wel in ieder geval) en het was direct leuk kennismaken. Zij had manlief Robbert vandaag ook meegenomen. Yvonne stelde ons voor aan Christa. En toen gingen we op pad. Een aantal mensen koos ervoor om de aanlijn route te nemen en een aantal ging voor het losloopgebied. Dat was geen probleem, want we zouden elkaar naderhand nog treffen in het restaurant. Wij kozen ervoor om naar het losloopgebied te gaan. met ons waren daan Yvonne en Fred met Doerak, Ineke met Robbert en Thorga, Henk met Shadow en Odin en tot slot ging ook Annemiek met haar man en Bindi mee.

Thorgal was op slag verliefd toen hij Sara zag. Ja, logisch eigenlijk, het is natuurlijk een enorme charmante verschijning. Hij wilde graag indruk maken en probeerde speels in haar kontje te bijten. Dat vond ze wel even leuk, maar het begon haar al snel wat te vervelen. Maar daar trok de ondeugende Rotterdammer zich niets van aan. De aanhouder wint, dacht hij! Zo af en toe leek Sara even van haar af te bijten, maar een moment later ging ze dan zelf toch weer zijn kant op. Tja, een leuk spelletje..... ik zeg toch nee.. (maar ik bedoel misschien wel ja).... Vrouwen ?!

Chloë had het ook reuze naar haar zin. Kijk als daar een reu te veel aandringt, wordt het al snel duidelijk dat ze daar niet van gediend is. En dan druipt de enthousiaste heer echt af hoor! Maar ze heeft vooral genoten en gespeeld alsof ze aan haar tweede jeugd was begonnen. Jan vond het vooral leuk dat er een "echte" Duitse herder bij was. Lekker met het stokje gooien....

Mmmmm, zo Duits is Shadow dus niet wat er zit stiekem ook een beetje witte herder in verstopt. Maar dat maakt hem juist charmanter zullen we maar zeggen! Jan was er in ieder geval gek van!

Na een leuke wandeling kwamen we weer bij het restaurant aan. Aangezien het best fris was, wilde we in eerste instantie binnen gaan zitten, maar daar was het behoorlijk druk en vol. Dus toch maar naar buiten, naar het zijterras, waar in ieder geval het zonnetje scheen. Ik zat gelukkig nog lekker uit de wind ook, dus dat was best te doen. De heren en Ineke genoten van een Irisch Coffe en een kop erwtensoep. Ook Annemiek en echtegenoot hadden een lekker koppie snert. Behalve arme Fred, die was aan het weight watchers dieet en mocht dus "slechts" een Udens krenten dingetje????? Zelf genoot ik van warme chocomel en een tosti en Yvonne zat aan de wijn met erwtensoep. Na een paar minuten kwam de andere groep ook aan. Gezellig, nog even nakletsen en wat ik vooral leuk vond, was dat ik Storm, de opa van Sara in het echt kon zien. Wat een enorme prachtige en vooral lieve Saarloos is dat! Hij kwam lekker bij zijn kleindochter onder de tafel liggen!Chloë had ook wel zin in een Irish Coffee!
Na al die heerlijke versnaperingen zijn we met een kleiner groepje nog even terug gegaan naar het losloopgebied. Deze keer was Thorgal er niet bij, die was weer onderweg naar Rotjeknor. Sara heeft nog even genoten en gespeeld met Doerak en ook Chloë vond het weer heerlijk. Het was inmiddels al behoorlijk koud geworden en mijn handen vroren zowat van mijn armen, dus halverwege die wandeling hielden wij het voor gezien. We hebben niet eens afscheid kunnen nemen van Christa, Yvonne en Fred, maar Henk beloofde ons dat hij onze welgemeende groetjes zou doorgeven! Al met al was het een heerlijke dag. En Thorgal en Sara? Wie weet, als ze wat ouder zijn???????
Toen we thuis kwamen gingen Sara en Chloë helemaal OUT. Geen kind meer aan gehad. Met Luna gaat het gelukkig weer iets beter. Ze houdt haar eten binnen en de ontlastig wordt ook weer iets beter. Nou, hopen dat ze volgende week meekan naar de wandeling met Tamaskan. Ben benieuwd naar dat ras!

Heee, lekker ding, wat zeg je d'r van...

Nu even niet!
Nou zeg, ik wist niet dat je kwaad werd...

Maar uh..... weet je het zeker?

Chloe had het ook reuze naar haar zin!

Doerak is ook een beetje een billenbijter hoor!

Ja, ook ik ga even pootje baden.....

Nog gezellig nakletsen

Ik lust dat ook hoor!

All you need is love.....

Leuk stelletje toch?

Ik voel me zoooo ziek....

Het gaat helemaal niet zo goed met Luna! Donderdagavond begon het al. Ze was behoorlijk aan de dunne.... Nu is Luna nogal snel aan de diarree, dus ik maakte mij in eerste instantie niet al teveel zorgen. Volgens Kevin had ze echter woensdag ook een beetje overgegeven. Toch kregen we nog niet de indruk dat er iets echt mis was. Ze was behoorlijk levendig en at nog van alles.
Maar op vrijdag begon dat anders te worden. Braken en waterdunne diarree, toch wel zorgelijk. Verder was ze erg rustig, dat is al helemaal niets voor Luna, maar ze piepte ook af en toe en ze trok soms met haar achterpoten. Dat kan duiden op buikpijn. Toch maar even de dierenarts gebeld en we mochten diezelfde middag nog langskomen. Volgens de dierenarts een virusje. Nou, prikje gehad en pilletjes mee en dan zou ze wel weer opknappen. Wel oppassen dat de andere viervoeters ook niet ziek worden, want virusjes zijn besmettelijk. Wat een toestand.
Maar vandaag leek ze in eerste instantie al weer wat beter. Pilletje gegeven vanmorgen en lekker naar het bos gegaan. Daar speelde ze eerst gezellig mee met Sara, Chloe en twee andere hondjes die we tegenkwamen. Maar na een uurtje stopte ik om de dames te borstelen en toen begon ze weer te braken. Een eindje verder gelopen richting auto en ook weer waterdunne diarree. Nou, de auto in en naar huis, maar hoewel het maar 5 minuten rijden is, kreeg ze het voor elkaar om ook in de auto te braken. Eenmaal thuis kwam er nog een keer een hele lading uit. Arm wit hondje! Nu ligt ze gelukkig even te slapen, tegen de verwarming aan. Sam houdt de wacht bij haar!
Eerlijk gezegd geloof ik het verhaal van het virusje niet zo. Dan zou Sara toch allang ook tekenen moeten vertonen! Die twee zijn zo close! Maar geen van de andere honden vertoont ook maar enige vorm van ziek zijn. Sara is haar onstuimige zelf. We moesten haar bij terugkomst uit het bos gewoon even in de kennel doen, zodat Luna haar rust kreeg. Maar wat er dan wel aan de hand is? We kijken het vandaag nog aan, en als ze niet opknapt is het weer terug naar de dierenarts.......
Ik hoop maar dat Loentje snel opknapt!



Lekker warm tegen de verwarming!

Ik pas wel op haar hoor!
 



Lieve witte schat!

Everybody wants a little.... KFC!

Natuurlijk gaat er niets boven mama's eigengekookte prakkie. Maar onze kinderen vinden het ook wel lekker om eens naar MC Donalds of Kentucky Fried Chicken te gaan. En niet alleen de kinderen vinden kip lekker. Vandaag ging één van onze lieve kipjes (die Jan en Kevin al een tijdje geleden hadden geslacht) de oven in. Maar eerst ontdooien natuurlijk, want ze lag in de vriezer. Ach, die arme blote kip. Als dat slachtfeest hier aan de gang is, zorg ik altijd dat ik ver uit de buurt ben. Ik vind het maar niks. Maar goed, Jan en Kevin hebben de grootste lol als ze lekker aan het plukken zijn.
Dus blote kip lag te ontdooien. Daarna zou ze de oven in gaan, weer lekker warm worden zullen we maar denken. Al die tijd vonden Sara en Luna het natuurlijk geweldig ruiken in de keuken. Maar ze hadden wel door dat ze geen kans kregen voor een roof aanval. Ik lette goed op!
Voordat mw. Kip de oven inging kon ik niet weerstaan om de vleugeltjes eraf te halen. De dames hadden zo netjes gewacht.... Dus wij naar buiten. Mmmmm, ze hadden het al door. Maar die arme Sam? Tja, een kipje heeft maar twee vleugeltjes Sam, volgende keer beter......

Hahaha, wat ben ik hard hè, maar hij kreeg natuurlijk wel iets anders om het goed te maken, en Chloe ook hoor!
De dames vlogen met hun vleugeltjes de tuin in. Lekker smikkelen en smullen. Luna begint direct te knagen en voor je het weet is het vleugeltje gevlogen...

Maar Sara wil er eerst van overtuigd zijn dat het toch wel echt dood is. Dus eerst een paar keer flink schudden, voordat je gaat bijten. Prachtig om te zien. Maar ook daar duurde het niet lang voordat het vleugeltje was verdwenen. Tja, en nu maar wachten. Voorlopig leggen de kippen die over zijn nog netjes iedere dag een eitje. En zolang ze dat nog doen, is hun leven niet in gevaar.

 

Vogeltje en vossenhol

Vandaag zijn we maar weer eens ouderwets naar het Rozendaalse veld geweest. De hondjes waren afgelopen week wel iets te kort gekomen. Zelf had ik het enorm durk gehad en daarbij was het daadwerkelijk hondenweer, dus geen lekkere lange wandelingen door het bos. Maar vandaag scheen dan toch het zonnetje weer even. Als ik de auto het pad op rij, weten de viervoeters al genoeg. Ik hoef alleen de portieren van de auto maar open te doen en alle hondjes springen zo de auto in, ieder op hun eigen plekje.

 

 

Als we Rozendaal naderen begint Sam wat onrustig te worden. Of ze weten waar we heen gaan hè?! Zachtjes piept hij wat. Wil bij Jan op schoot springen om naar buiten te kijken. Hij weet het zeker, we naderen de hei!!! We hadden verwacht dat het druk zou zijn op de hei, maar dat viel reuze mee.

Met een koude striemende wind in ons gezicht, gingen we op pad. De zon maakte veel goed. Chloe had het weer enorm naar haar zin. Wat een heerlijk gezicht is dat toch. Ze lijkt eerder jonger te worden, dan ouder. Waren we een jaar geleden bang dat het einde naderde, nu is ze weer helemaal opgeknapt. Als een jonge hond raast ze ons voorbij. Ze huppelt, springt en danst over de hei. Gekke oude dame. Sara en Luna proberen haar bij te houden, maar soms is ze de pubers gewoon te snel af.
Luna duikt weer keer op keer op Sara. Zij spelen en rennen, stoeien en dollen wat af. Als we een plas water zien, moet er natuurlijk even gedronken worden. En lieve Luna staat er dan natuurlijk weer midden in. Geen idee dat ze een witte hond is, maakt zich niet druk om een vlekje hier of daar. Ach, wij ook allang niet meer. Als het droog is, borstel je het er zo weer uit.

 

Natuurlijk komen we wel wat mensen met honden tegen, ook al is het rustig. Twee grote mooie Zwitserse Sennenhonden en een Leonberger. Sara vindt het altijd prachtig om andere honden te ontmoeten. Luna is er niet in geinteresseerd. Zij heeft alleen oog voor Sara. Chloe doet haar eigen ding, en Sam houden we altijd maar een beetje uit de buurt. Die kleine piranha hangt anders gelijk weer in de lip van de onwetende tegenligger.

Maar ook Sam heeft het naar zijn zin. Hij ruikt van alles. Overal even stoppen, we komen langs flink wat holen. Natuurlijk zijn ze allang niet meer in gebruik, maar toch even ruiken, je weet maar nooit. De meeste holen zijn waarschijnlijk van konijntjes geweest, maar we komen ook eeen groter hol tegen. We denken een vossenhol of zo. Zelfs Luna kon erin kruipen.

 

Nadat we een eindje verder zijn gelopen ziet Sara ineens een raaf (of kraai, of kauwtje, ik zie het verschil nooit zo goed, een grote zwarte vogel dus). Ze rent erop af, maar is natuurlijk te laat, de vogel is gevlogen. Maar alsof ze het leuk vindt om deze honden even gek te maken, gaat ze boven op het boompje zitten wat daar in de buurt staat.
Sara kijkt naar haar en je ziet haar denken, hoe kom ik daarbij. Als ze tot de conclusie komt dat dit niet gaat lukken, gaat ze maar weer met Luna spelen. De vogel blijft rustig op het boompje zitten en kijkt ons na. Dan komt de parkeerplaats alweer in beeld. Jan wil dat ik Sara aanlijn, maar ik weiger. Ze springt wel in de auto, je moet er gewoon vertrouwen in hebben, zeg ik hem. Ja, soms wil ze het spelletje wel eens spelen hoor. Dan weigert ze de auto in te springen. Schijnt erfelijk te zijn, want broer Remy en halfbroer Doerak hebben er ook last van. Zelfs broer Arthur schijnt dit zo af en toe een leuk spelletje te vinden. Sara dus ook, af en toe.... Vandaag niet. Vandaag is ze tevreden met de wandeling, ze gaat gedwee de auto in.
Eenmaal thuis, wacht ons een lekker kopje soep en de hondjes krijgen een lekkere kluif. Tevreden geniet iedereen nog wat na.