Onvoorstelbaar warm

't Is me toch wat met het weer in Nederland. Dan is het te koud, dan te nat en nu..... juist nu is het toch echt te warm. Ik ben normaal gesproken wel een fan van lekker warm weer, maar dit is toch eigenlijk wel iets te..... Tropische temperaturen en ook zeer vochtig. Ook veel honden hebben er last van. Er wordt natuurlijk afgeraden om te gaan fietsen of lange wandelingen te maken met de hond. En de hond in de auto is al helemaal taboe met dit weer. Helaas zijn er toch altijd nog genoeg domme mensen die dit soort dingen toch doen.... ze zijn eigenlijk geen hond waard!
Maar de honden hier, hebben het niet slecht! Met dit weer is het namelijk tijd, voor waterpret!
De badjes gevuld, water drinken uit de kraan en hersenwerk in het water. Het kan allemaal.....
Zelfs Bass kregen we met zijn voorpootjes in het water. Jazeker Bass, die normaal gesproken met geen stok het water in te krijgen is..... maar hersenwerk, tja, dat is toch wel leuk.
Dus, stop met klagen en geniet van het heerlijke warme weer!!!!!!!

https://www.youtube.com/watch?v=LPNaAM3e9kQ&feature=youtu.be

You better think...

Vandaag ben ik naar een workshop hersenwerk voor honden geweest met Chase. Waarom Chase? Tja, het is altijd een beetje kijken welke hond ik naar welke workshop meeneem. Vandaag was Chase aan de beurt. Om verschillende redenen. Natuurlijk omdat het gewoon leuk is om met je hond bezig te zijn, maar ook omdat het goed is voor de band tussen hond en baasje. Verder is Chase een hond die geweldig goed is in behendigheid en dat soort leuke "grote" spellen en ik was benieuwd hoe ze de meer kleinere hersenspellen zou vinden. De workshop werd gegeven door Jelien Lammers en ook Marleen van Baal was aanwezig. Het was op een fijne locatie, we konden buiten maar omdat het eigenlijk veel te warm was buiten kozen we ervoor om lekker binnen aan de slag te gaan. Daar was het stukken koeler. Voor alle baasjes stond een stoel klaar en daarnaast een bakje water voor de hond. Zelf hadden we een kleed meegenomen voor onze woefers.
Op blauwe zeiltjes lagen al verschillende hersenspellen klaar. Jelien legde uit wat de bedoeling was en toen mochten we fijn aan de slag. Met Chase begon ik met het snuffelkleed.

Chase vond het erg lastig om netjes te blijven liggen terwijl ik het spel in orde maakte. Ze is altijd zo enthousiast om aan de slag te gaan, dat het wachten (wat ze echt wel heel goed kan) vandaag niet zo goed ging. Op zich ging het snuffelkleed wel aardig, op een gegeven moment verloor ze de belangstelling en stopte ik het spel. Daarna gingen we naar de autobanden. Overal lag een mooie uitlegkaart bij. Daar stonden de stappen op die je moest nemen. Het is namelijk de bedoeling dat je kleine stapjes maakt, zodat het voor de hond begrijpelijk wordt wat de bedoeling is. (Tja, wij hebben ook niet leren puzzelen met een puzzel van 380 stukjes, toch?)
De banden vond Chase leuker dan het kleed. Ik merkte dat ze echt lang doorging met snuffelen, ook al waren de snoepjes al op. Mooi!

De volgende uitdaging was het handdoek rolletje. Het uiteindelijke doel is snoepjes op een handdoek leggen en oprollen en de hond rolt de handdoek rustig weer uit en krijgt zo alle snoepjes te pakken. Er lag een echte handdoek maar ook een soort matje van materiaal dat lekker makkelijk uitrolt. Daar begon ik mee en dat ging dan ook best goed. Maar het andere materiaal wilde niet zo best. Chase raakte dan wat gefrustreerd en ging poten en tandjes gebruiken..... Mmm, dat was dus duidelijk een stap te ver. Voor Chase dus maar terug naar het matje en eerst goed de bedoeling aanleren.

We gingen nog een keer doordraaien en Chase en ik kwamen bij de ballenbak uit. Die was bij Chase  veruit favoriet. Ze ging er met veel plezier in. De verschillende ballen vond ze niet eng, ook niet de ballen die geluid maakten. Ook het tentje was geen probleem. Ze vond het geweldig.

Toen was het even tijd voor pauze. Even naar buiten lopen.....
Toen we weer binnenkwamen vertelde Jelien dat we nu de meer fijnere (kleinere) puzzels gingen doen. Ze had een klein kleedje waar wat andere kleedjes op waren vastgemaakt. Je kunt met dit puzzelkleedje alle kanten uit. Er zijn ontzettend veel manieren waarop je dit kunt aanbieden en ook in heel veel verschillende moeilijkheidsgradaties. Het valt nog niet mee om te bedenken wat de eerste stap zou moeten zijn. Zeker voor mij, want ik weet dat ik geneigd ben veel te grote stappen te nemen.

We begonnen dus met het kleedje op zijn kop (zodat het leek dat het maar 1 kleedje was) en een klein puntje omvouwen en daar een snoepje leggen. Helaas was voor Chase dit kleedje echt een stap te ver. Veel te klein, Chase houdt meer van het grovere werk. Jelien zag dit ook en kwam met een mooie oplossing. Een fleece plaid waar je een puntje van opvouwt.

Het puzzelkleedje in het goot dus. Chase deed het wel, maar ik had niet het idee dat ze er nu wild van was.

Terwijl wij bezig waren, zorgde Jelien dat het een grote rotzooi werd in de schuur. Op een kleed dat in het midden lag, gooide ze haar hele hebben en houwen neer. Lege eierdozen, lege toiletrolletjes, kartonnen doos, kapotte spijkerbroek, oude kranten, legen bakjes, noem maar op. Spullen die wij normaal gesproken direct in de vuilcontainer gooien, lagen daar als schatten uitgestald. En toen was het tijd voor hersenkrakers voor baasjes. Want wij werden uitgedaagd om van die spullen een hersenspelletje te maken dat ons eigen hondje leuk zou vinden.

Zelf koos ik voor de kartonnen doos met toiletrolletjes en lege bakjes erin. Een soort ballenbak in het klein. Als eerste kon ik dan de doos aanbieden met de spullen erin en de snoepjes er onder, echt als een ballenbakje. Vervolgens kon ik ook snoepjes in de rolletjes en bakjes doen. Nog een stap verder was het half sluiten van de doos (er zat namelijk ook een deksel op). Laatste stap is de doos echt dicht doen. Bij de eerste stap is het een "hapsnap"spel, maar als de bedoeling is dat de deksel moet worden opgetild, wordt het ineens een echte hersenkraker.
Toen iedereen iets had uitgezocht gingen we met de hondjes aan het werk. Ik was blij dat ik dit had uitgezocht want Chase vond het echt heel leuk. Je zag aan de stand van haar oren dat ze ontspannen was en plezier had. Ze gebruikte geen poten en ook geen tanden en ze snuffelde echt heel lang door om te kijken of ze alle snoepjes wel te pakken had. Ook het ietwat sluiten van de deksel ging goed. Ze opende de deksel netjes met haar neus.
Na het evalueren van dit spel, zagen we dat alle hondjes wel erg moe waren inmiddels. Hersenwerk is ook enorm intensief. We waren inmiddels al 2,5 uur bezig dus het was ook goed zo. Jelien besloot het spel van de eierdoos wel even aan ons uit te leggen, maar niet meer met de honden uit te voeren. Helemaal goed!

Dus na de uitleg namen we afscheid van elkaar. Het was een reuze leuke avond en ik heb heel veel geleerd!
Eenmaal thuis moest Chase nog wel even de lichamelijke energie kwijt. Ze dook op Moos en ging als een gek met hem spelen en ook de waterschelp moest even helemaal leeg worden "gegraven".  Ze staat dan in de schelp, die gevuld is met water en maakt graaf bewegingen waardoor het water er helemaal uit gutst. Tot slot nog even droog rollen in het zand (je kunt wel raden hoe ze er dan uitziet). En daarna? Juist, daarna ging ze heerlijk maffen.

Een oude bekende.

Vandaag zijn we met Chase, Sara en Kira naar Epe geweest. Naar heidegebied Renderklippen. Daar is een groot losloopgebied voor hondjes. We hadden afgesproken met de nieuwe baasjes van Rubio.
Rubio heeft het echt enorm naar zijn zin in Friesland. Hij mag altijd mee naar de manege, waar hij een leuke hondenvriend heeft. En hij mag mee rennen als het vrouwtje gaat paardrijden in het bos.
We waren benieuwd of hij ons nog zou herkennen. Dat viel een klein beetje tegen. Maar eigenlijk is dat wel goed, natuurlijk! En later dachten Jan en ik ook nog, het terrein waar we hadden afgesproken was natuurlijk onbekend. Als Rubio bij ons thuis op visite zou komen, zou hij misschien meer herkennen. Maar het was heerlijk om hem weer te zien. Sara herkende hem direct! Ze was een beetje wild. Toen we van de parkeerplaats naar het losloopgebied liepen, trok ze zelfs Jan omver.... pfff, en dat met al die bloedverdunners, het was wel even een bloedbad.... Maar ach, doekje erop en pleister en dan weer verder wandelen. Gelukkig mochten ze snel los. In eerste instantie waren ze allemaal nog tamelijk rustig, maar op een gegeven moment had Rubio zijn renschoenen weer gevonden en werd er een race gelopen! Je hoeft niet te vragen wie die race altijd wint natuurlijk!
Onderweg kwamen we nog heel veel andere honden tegen. Er liep een meneer met een Appensenner, een Jack Russen en twee Beagles. Die liepen een heel eindje met ons mee. Chase vond de Jack Russel erg leuk!
Later kwamen we nog een Zwitserse witte herder pup tegen, tja, die blijf ik toch ook prachtig vinden hoor! Chase had ook nog een stokje gevonden, en speelde er lustig op lost. Op een gegeven ogenblik wilde ze het stokje zelfs begraven.
Het was schitterend weer en gelukkig voor de  hondjes genoeg plek om lekker af te koelen, we kwamen namelijk een aantal grote plassen tegen. We hebben een wandeling van anderhalf uur gemaakt en toen was het weer tijd om te vertrekken en afscheid te nemen. Ik vind het enorm fijn dat we zo af en toe nog contact hebben met de baasjes van Rubio!!! Net zoals met Luna. Het is goed dat zij het zo getroffen hebben met hun nieuwe baasjes! Het blijft altijd moeilijk om afscheid te nemen, maar als je weet dat het goed gaat met ze, dan is het ok.

Ik heb een stokje gevonden.....

Genieten van het zonnetje....

Even mijn stokje begraven hoor

Een heerlijk stel, en ze hadden het allemaal enorm naar hun zin!

Even een sprintje trekken!

Balans en Coördinatie

Vandaag zijn Kira en ik naar een workshop Balans & Coördinatie geweest bij Sam Turner in Zevenaar. We gingen samen met Sandra en Isis. Het was wel erg warm, we mochten daarom de auto het veld op rijden, zodat we in de schaduw van de auto konden zitten. Ik had nog nooit iets met balans en coördinatie gedaan, Sandra wel natuurlijk. Het leek me voor Kira vooral goed voor haar zelfvertrouwen. Kira is altijd erg voorzichtig en durft niet veel.
We waren met 6 dames en iets meer honden, want sommige dames hadden meer hondjes meegenomen. Dan natuurlijk Sam die de les gaf en twee dames die kwamen kijken en ook wat assisteerden.
Ik dacht al een bekende te zien en inderdaad bij het voorstelrondje wist ik het zeker. Desiree Benders van Pets 4 Care was er ook met haar bruine labrador Diesel. Leuk! Ik heb bij haar een workshop, Inzet van de hond bij kinderen met ADHD, gevolgd vorig jaar. Dat was nog met Chloe.

( http://wolvenstreken.blogspot.nl/2013/09/samen-met-chloe-naar-een-studiedag.html )

Maar nu dus Balans & Coördinatie! We begonnen met het juiste gangwerk. De hondjes moesten over heel lage hordes lopen die precies op de juiste afstand van elkaar geplaatst werden. Je moest dus eerst even meten! Meten is weten. Precies de afstand tussen de voortenen en achtertenen van de hond, als hij netjes recht stond (met poten onder de schouders). Dat ging allemaal nog goed, Kira vond dat niet zo eng.
Daarna werd het spannender. Ze moest over krukjes of door bakjes en zelfs over een groot paars kussen.... Ze deed het allemaal buitengewoon goed. Ik had het niet durven hopen. We werkten vooral met veel belonen! Als de hond aangaf dat het genoeg was, moest je daar naar luisteren. Kira kon heel goed aangeven wat ze wel en niet wilde en wanneer ze er wel klaar mee was.De laatste oefening was proberen of de hond met de voorpootjes op de grote bal (zoals een skippybal) durft te staan. Dat ging Kira niet doen. Ze durfde wel tegen de bal aan te hangen maar wilde er niet op. Nou, het was haar feestje dus als ze niet wilde hoefde het niet. Maar Isis ging er wel voor hoor, die vond het allemaal prima. Ook Diesel deed zijn best. Toppie hoor. Die Isis en Diesel vonden elkaar trouwens stiekem best wel leuk......

Isis en Diesel vinden elkaar stiekem wel leuk......

Tussendoor lieten we de honden natuurlijk steeds rusten en gaven we ze de kans om te drinken. Ook zelf goten we af en toe een bekertje water naar binnen. Eigenlijk was het iets te warm, maar beter dat dan stromende regen, dus we klagen niet!

Zo, even rusten tussendoor!

Ik kreeg nog een leuke tip om met Kira thuis te oefenen met een luchtbed. Tja, hoe simpel kan het zijn, vaak hoef je niet al die dure materialen te kopen, als je creatief kunt denken, kom je een heel eind. Maar dat luchtbed gaat er komen natuurlijk!
Al met al een leuke, zinvolle middag, waar ik weer veel van geleerd heb.
Scroll even naar beneden voor het filmpje.....

Meten is weten.....

Desiree en Diesel

Sandra en Isis

Kira en ik...

Diesel vind het best eng om zijn pootjes op die rare krukjes te zetten.

Isis durft alles

Wat een kanjer hè... (uhhh, ik bedoe natuurlijk Isis)

Diesel durfde het ook!

Kira doet haar best!

Ik ben echt trots op haar!

Arme Sammie

Wat een dag, pffff. Maar laat ik bij het begin beginnen. Afgelopen zaterdag bleek ineens dat Sam wat moeilijk liep. Stijfjes en raar. Hij wilde ook niet spelen en de andere honden mochten niet te dicht bij hem in de buurt komen. In eerste instantie dachten we dat hij misschien zich verstapt had, of iets van een spiertje verrekt. Toen we zondag naar Sanne en Wim gingen, dachten we, even kijken wat er gebeurt. En ja hoor, hij was ineens "wonderbaarlijk genezen". Haha, hij speelde weer en was heerlijk aan het graven. Maar 's avonds was hij thuis toch weer erg rustig. En vandaag kwam hij maar niet uit zijn mandje. Hij liep weer heel moeilijk, toen ik hem wilde laten plassen buiten. Ik begon mij nu wel zorgen te maken. Dus de dierenarts maar gebeld. We mochten nog dezelfde avond komen. We namen Kira ook maar gelijk mee, want die moest nog een enting. Dus wij met twee honden naar de dierenarts. Eenmaal  daar, moesten we zeker een half uur wachten. De hondjes lagen braaf aan onze voeten. De dierenarts had ineens een spoedje ertussen. Een poes die al 4 kittens had gehad, maar de laatste kwam niet. Spoed keizersnee. Gelukkig ging alles goed, vertelde ze, toen wij aan de beurt waren.
Ze onderzocht Sam en kwam tot de ontdekking dat het probleem in de nek zat. Het zou wel een begin van een hernia kunnen zijn, maar met veel rust en wat pijnstillers zouden we het wel moeten redden. Sam kreeg een injectie pijnstilling en pillen mee voor de komende 10 dagen. Kira was natuurlijk weer lekker aan het aanstellen, maar vooruit, zij heeft haar enting ook gehad.
eenmaal thuis hebben we de bench maar weer uit de schuur gehaald. In de bench zijn mandje gezet en daar Sammie in laten liggen. Hij vindt het prima, lekker veilig in die bench, kunnen de andere honden hem niet lastig vallen. Maar hoe gaan we hem uitleggen, dat hij voorlopig niet mee mag met grote wandelingen?????
Tja, daar zal hij zeker van balen..... Maar goed, beter een aantal weken bench rust dan een hernia.

Sam strompelt even naar buiten voor een plasje....

In de wachtkamer van de dierenarts....

Lekker veilig in mijn mandje in de bench

Heerlijke Paleo cake

Vandaag hadden Jan en ik afgesproken om gezellig koffie te gaan drinken bij Sanne en Wim. Natuurlijk gingen alle honden mee. Toen we vertrokken scheen de zon, maar naar mate we meer in de richting van Hengelo kwamen, begon het te betrekken. Als we het maar droog houden, zeiden we tegen elkaar.
In Hengelo werden we ontvangen door Wim, die netjes de was aan het ophangen was (goed afgericht hoor Sanne). Het was super gezellig, wat een ontzettend lief stel is het toch. Sanne had gezonde cake gemaakt. Ik had iets willen meenemen, maar aangezien ze even op dieet staat vanwege allergieën, zou ze zelf iets maken. Het was Paleo cheese cake (zonder cheese). Spannend, zou het lekker zijn? En ja hoor, heerlijk! Cake van dadels, noten en bramen. Ik doe het haar niet na, het was echt lekker!
De honden konden natuurlijk weer heerlijk spelen. Katie en Oak waren nog een beetje loops en Oak was hierdoor wat bezitterig op Sanne, maar Sara kan dat altijd zo schattig oplossen. Als Oak wilde snappen naar Kira, ging ze er rustig tussen staan. Ze hoeft dan niks te doen, alleen er tussen gaan staan is genoeg om Oak te laten weten, dit is niet OK. Prachtig hoe honden dit zelf kunnen oplossen!
Bass en de teckels hadden ook weer de tijd van hun leven. Jazeker, hier MAG gewoon gegraven worden.... Just like paradise, hahaha. De snoetjes zaten dan ook onder het zand. Er zijn leuke foto's van. We probeerden Moos ook nog even op de foto te zetten, maar hij had er geen zin in. Wilde weer direct van de rots af, lekker graven onder de keien. Chase is een echt model, die vindt het poseren wel leuk! We hebben dus weer een aantal mooie plaatjes.  Laat dat maar aan Sanne over.
Keukenprinses en topfotograaf!

Ik ben heeeel mooi!

Drie schatten van meiden!

Lekker zand koppie 

Mooie Kira

Ik zei toch, ik ben heeeeeel mooi 

Lieve Bass.....

Neeeeeee, ik heb geen tijd voor foto's!!!!

Ja, neem nog maar een foto, ik blijf wel even mooi staan zijn......

En ik ben ook erg lief natuurlijk, kusje?????

Kleine zandhaas..

Ik hou van jou, vrouwtje.....