Ik ben al heeeel groot

Wat een heerlijk weer was het vandaag. Niet al te warm, net lekker. Natuurlijk zijn we een groot deel van de dag buiten geweest. Ook de tweeling mocht af en toe lekker tussen de grote honden spelen. En dan lijkt Daenerys ineens heeeel groot. Dat vindt zij zelf trouwens ook. Ze is wel erg lief met de pups. Natuurlijk verliezen we haar nooit een seconde uit het oog als de kleine hummels rondlopen. Daentje luistert heel goed als we haar vragen om zachtjes te doen. En ze kijkt dat ook direct naar ons met oogjes die zeggen "Goed van mij hè, ik ben al heel groot!". En groot is ze zeker, in ieder geval groot voor haar leeftijd. Daentje is nu bijna 19 weken oud (dik 4 maanden) en weegt inmiddels al 18,7 kilo met een hoogte van bijna 50 cm.
Ze vindt het heerlijk om met Kira, Chase en Sara te spelen. Vandaag kregen ze een mooi touw waar ze mee kunnen touwtje trekken. Dat is één van de favoriete spellen. Ook is hard achter elkaar aan rennen een leuk spelletje. En soms wordt er ook wat gestoeid, maar gelukkig nooit al te ruw. Omdat Daentje nog zo jong is, houden we altijd bij hoelang ze speelt. We willen niet dat ze te lang aan het dollen is, dus af en toe wordt er verplicht gerust.
Want ook al voelt zij zich heel groot, ze is nog maar een puppenkind. En ook dat zien we terug. Zo schattig, als de minipupjes net hebben gedronken bij Sara, dan ruikt de buik van Sara natuurlijk nog naar melk. Voor Daenerys is dat nog een heel bekende lucht en zo af en toe probeert ze dus ook nog even of Sara wat melk voor haar heeft. Die schat van een Sara blijft dan nog staan ook. Maar dat vinden wij toch niet goed hoor. De melk is echt voor Wahots en Wyakin!
Dus dan pikt Daentje maar even een kussentje van de (honden)stoel en daagt ze Moos uit tot een kussengevecht, ook altijd leuk. Pikken, daar is Daentje heel goed in. Het maakt niet uit wat het is, de afstandsbediening van de tv (tja, wie laat die dan ook op de salontafel liggen), een leeg melkpak van het aanrecht (tja, dat hoort ook in de prullenbak), en tja, als er iets te eten is dan heeft ze het ook te pakken, zelfs radijsjes worden gestolen. Maar ach, wij kunnen er wel om lachen hoor, dat hoort per slot van rekening bij de Saarloosjes, niet dan?

Ik ben heel lief voor de baby's hoor

lekker bekvechten

maar eigenlijk zijn we beste vriendinnen hoor

mag ik ook een slokje

mijn touw, niet mijn touw, echt niet het is MIJN touw!

Nee, het is gewoon van MIJ!

Nou, dan neem ik het kussen wel.....

Eindelijk....

Vanmorgen heb ik Chase, Sam en Moos even bij Sandra gebracht (jawel van de hondenschool Hond en Zo), zij kan namelijk ook hondjes trimmen. En toen ik terug naar huis reed, dacht ik, nu is het wel een mooi moment om met de andere drie weer eens naar het bos te gaan. Daentje was nog nooit in het bos geweest en Sara sinds haar zwangerschap ook niet meer. Dus thuis heb ik Sara, Kira en Daentje in de auto geladen en ben met ze naar het Idinkbos gereden. Daentje vond het nog steeds niet zo leuk om in de auto te moeten, maar ze vond het wel erg prettig dat Kira en Sara bij haar waren. Toen ze bij het bos eruit mochten, waren ze door het dolle heen. Wat een plezier hadden die drie dames. Geweldig om te zien. Daentje week niet van de zijde van haar twee grote pleegmoeders. Zo schattig om te zien. Eén keer kwam ze even naar mij toe en keek ze me echt zo aan met een blik die zei:"Wat fijn is dit!".
Toen we langs het maisveld liepen, schoot Sara tussen het mais. Daentje natuurlijk erachteraan. Maar toen Sara eruit kwam, liep Daentje nog in de tweede rij. Ze keek wat beduusd naar die grote palen (mais) en dacht dat ze er niet uit kon. Kira zag de wanhoop en kwam haar redden. Liep dwars door het mais en zorgde dat Daentje er weer uitkwam, zo ontzettend lief en zorgzaam. (Hoewel ik mij afvraag, of de boer waarvan het maisveld is, dit met mij eens is....)
We bleven natuurlijk niet al te lang weg, want het was voor Sara de eerste keer dat zij haar pups achter liet. Maar ze leek het niet erg te vinden. Eenmaal weer bij de auto, springen Kira en Sara er zo in. Daentje twijfelde toch weer, maar ging er makkelijker in dan normaal gesproken. Autorijden is toch een stuk fijner als Kira of Sara erbij is. Thuis ging Sara snel weer bij haar kindjes kijken, die hadden haar wel een beetje gemist hoor. Maar gelukkig was Jan bij hen gebleven.
's Middags kon ik de mannen en Chase weer ophalen. Heerlijk kort, en wat ruiken ze dan ook weer lekker! Chase als een echte dame, met het geurtje Happiness en Sam en Moos hadden een mannengeur, Friends. Het knuffelgehalte is dan gelijk weer met stip gestegen.

Nieuwe vriendjes

En dan komt de dag dat Daenerys voor het eerst naar school mag. Ik kan me de dag van gisteren nog herinneren dat de kinderen voor het eerst naar school gingen.Wat was dat spannend.... en vooral ook moeilijk voor de moeders. Gelukkig mag je er bij een hondenschool gewoon lekker bij blijven. Geen dramatisch afscheid bij de deur. Maar toch wel een beetje spannend hoor. Het begint natuurlijk al bij de autorit. Daenerys is wat autorijden betreft een echte Saarloos. Waar haar moeder Shiva zo in de auto springt, lijkt Daenerys in dat opzicht veel meer op haar vader. Auto's zijn absoluut niet favoriet.... Gelukkig is het maar een klein ritje, een minuut of tien, voor we bij de hondenschool zijn.
Toen we aankwamen bij Hond en Zo waren er al twee hondjes aanwezig. Een Friese Stabij met de prachtige Friese naam Famke, wat meisje betekent dus ik gok er even op dat het om een teefje gaat. Ook was er een heerlijke eigenwijze Riesensnauzer met een prachtige kleur, zij heet Ziva. Daentje moest even de kat uit de boom kijken.... Nou ja, bij wijze van spreken dan, want op een hondenschool zijn natuurlijk geen katten.......
Na een poosje kwam nummer vier de hondenschool binnen. En dat is me toch een geweldige kerel. Een echte mini Moos.... ik was gelijk verliefd (en Daentje ook volgens mij). De kleine kruising Teckel - Jack Russel (ja, inderdaad, dezelfde mix als Moos) heet Willem. Nadat de hondjes even hadden gespeeld, begon het echte werk. Voor Daenerys was het erg spannend allemaal. Voor het eerst op dit vreemde terrein, met al die vreemde mensen en honden.... erg veel aandacht voor mij had ze dus niet. Maar ach, alle begin is moeilijk. Na de aandachtsoefeningen gingen we ook even met het pannetje aan de slag. Jazeker voor de trouwe lezers van dit blog is het een feest van herkenning... Weet u nog?  Het beroemde pannetje.....
Alle hondjes deden het geweldig voor zo'n eerste keer! Maar je kon wel zien dat ze moe begonnen te worden. Daentje lag zelfs in de Saarloos houding op het veld, wilde bijna niet meer overeind komen.
Na het pannetje kregen we nog wat tips over verzorging en mochten de hondjes nog even spelen met elkaar. Het was duidelijk dat minimoos Willem de favoriet was van Daenerys, maar die kleine stoere vent vond het wel een beetje spannend dat er zo'n grote dame om hem heen huppelde. Ach, dat gaat helemaal goed komen tussen die twee. We kunnen niet wachten tot volgende week.

Lekker vers water!

Ik zit hier wel veilig, laat die andere twee maar spelen.....

Hé, ik ruik iets lekkers in dat pannetje....

Wat zou daar in zitten?

jammie..... brokjes.....

Ja, vrouwtje, als jij mij roept ben ik er zo weer!

MOE

ook moe...

Hallo Willem, ik ben Daenerys 

Ja, uhhh, leuk, maar jij bent wel erg groot hoor.....

Maar ik ben ook lief hoor, echt waar....

Dag Sandra, tot volgende week, ik vond het erg leuk!!!!!!!

En als de avond valt....

De laatste dagen was Nederland het doelwit van een heuse hittegolf. Natuurlijk willen we graag zomer, maar het was toch wel erg veel van het goede. Maar zo tegen de avond koelde het gelukkig wel wat af. En dat is het moment dat de hondjes tot leven komen. Na een hele dag rustig in de schaduw liggen, heb je natuurlijk in de avond extra veel energie. Hoewel ze de hele dag in het badje verkoeling zouden kunnen zoeken, keuren zij dit waterparadijs de hele dag geen blik waardig. Maar des avonds wordt het feest. Daenerys heeft dan energie voor tien en springt en plonst heerlijk in het bad om vervolgens de achtervolging in te zetten op Kira en Chase.
We hadden deze drie musketiers maar even in de ren gezet met de poort dicht, zodat op het terras de pups van Sara konden dribbelen. Daar maakte Wyakin kennis met Mister Moos. Wat is dat toch ook een heerlijke teckel. Zo zacht en lief voor de pupkes. Sara kwam even kijken, maar zag dat het goed was. Moos is te vertrouwen, die mag wel met haar meisje spelen.
Na een tijdje wilde Kira ook op het terras en Moos vond het wel leuk om in de ren met Daentje te dollen, dus wisselen van de wacht. Daentje is zelf natuurlijk nog echt een pup en kan nog niet met Wahots en Wykin spelen. Maar gelukkig zijn er genoeg honden hier om iedereen tevreden te houden en we hebben gelukkig ook de mogelijkheden om verschillende groepjes honden te scheiden.
Het was heerlijk om al die viervoeters te zien spelen en dollen! Wat een heerlijke zomer!

Farm en Country Fair

Dagen leven wij er al naar toe, of misschien zelfs wel het hele jaar. De jaarlijkse Farm en Country Fair in Aalten. Een van de mooiste, gezelligste en misschien ook wel grootste fairs in Nederland. Van heinde en verre komen de mensen hiernaar toe. Maar voor ons is het gelukkig lekker dichtbij. Meestal nemen we wel één van de honden mee, het is namelijk een geweldig socialisatie moment voor hen. Dit jaar was het de beurt aan Daenerys. Hoewel het maar een minuut of tien rijden is, kwam ze kletsnat van het kwijl de auto uit. Maar ze was de ellende van de auto alweer snel vergeten. Het was gezellig druk op de fair, maar ook weer niet al te druk. Het weer was natuurlijk ook geweldig, een heerlijk zonnetje en af en toe een verkoelend briesje.
Er was weer van alles te zien op de fair, leuke tentjes met allerlei prachtige spullen, lekker eten en natuurlijk allerlei soorten dieren. Er waren verschillende ringen waar demonstraties waren. Daenerys keek haar ogen uit. En wij hadden veel bekijks door haar. Maar liefst vier mensen vroegen of het een Saarloos was, tja en dan sta je zo dus weer een kwartier te kletsen met die mensen. Sommigen waren verbaasd, dat Daenerys helemaal niet schuw was. Dus ook maar weer uitgelegd, dat Saartjes niet schuw zijn, maar terughoudend naar vreemden, en dus ook niet altijd en niet allemaal.
Maar ook veel mensen vonden het gewoon een heeel mooi hondje en vroegen belangstellend naar het ras. Een persoon vroeg of het een Tamaskan was. Nou, hij zat er dichtbij, eerlijk is eerlijk.
Jan en ik zijn altijd gek op de paarden en kijken ieder jaar weer met grote bewondering naar de prachtige Shire paarden. Zo'n beetje het grootste paardenras ter wereld. Daenerys kreeg bijna een kusje van zo'n prachtig edel dier. Maar dat vond ze toch iets te eng, dus toen Shire King zo heel dichtbij kwam, deed ze voorzichtig een stapje terug.
Mennen is ook altijd leuk om te zien, dit keer stonden er juist hele kleine paardjes voor de wagentjes. Falabella paardjes, zo'n beetje het kleinste ras van de wereld. Tussen de hele grote en hele kleine paardjes zitten nog veel andere rassen, zo zagen we ook een Konikpaardje. Daenerys vond het allemaal prachtig.
Ook waren er natuurlijk weer runderen, kippen, duiven, konijnen, cavia's, schapen en geiten. Varkens hebben we dit keer niet gezien, andere jaren stonden er wel eens Kune Kune varkentjes, maar dit jaar helaas niet.
Ook stonden er dit jaar, volgens mij iets minder hondenrassen in het hondendorp. De bekende rassen, zoals Labrador en Friese Stabij waren er wel en ook een zeer bijzonder ras, de Amerikaanse naakt terriërs (American Hairless Terriër) . Ik had er nog nooit van gehoord, maar inderdaad ze zagen er uit als terriërs zonder haren.
Daenerys werd na anderhalf uur toch wel erg moe en toen we even stonden te praten bij een tentje met allerlei lekkers voor honden, zocht ze een plekje met schaduw en ging ze er maar even bij liggen. Daarna hebben we nog wat gedronken in de feesttent en zijn we maar weer op huis aan gegaan. Thuis kreeg ze eten en daarna hebben we een lange tijd geen kind meer aan haar gehad... Ze was compleet versleten. Ze ging lekker in de tuin liggen dromen, bij onze eigen namaak geit. We zijn ongelooflijk trots op onze kleine meid, ze deed het weer geweldig vandaag!

Ja, best leuk die paardjes....

Oh, lekker, eten we vanavond kip?

Op de foto niet heel duidelijk, maar zo'n Shire paard is echt HEEEEEEEEL groot hoor!

Ook zagen we veel andere hondjes natuurlijk.

Dag Konikpaard, jou vind ik niet zo eng hoor....

Mmmm, dus dat zijn schapen.......

De wolf en de zeven geitjes?

Effe uitpuffen hoor.....

Snurk......

Daentje en haar grote vriend!

Na bijna een week aan huis gekluisterd te zijn geweest, vanwege pijn in de rug, ben ik vandaag eindelijk weer eens buitenshuis geweest. Met Daentje ben ik bij haar grote vriend Djemo geweest. Djemo helpt mij om Daentje te socialiseren. Samen gaan we met Daentje wandelen. Langs de speeltuin en bij andere kindjes langs. Volgende keer mag Daentje zelfs even mee de speeltuin in, maar dan moet ik wel het hesje bij haar aandoen, waarop staat dat ze therapiehond wordt. De rolstoel vindt Daentje geen enkel probleem, ze loopt er keurig naast en spring met twee pootjes op het blad om haar grote vriend een dikke knuffel te geven.
We kwamen ook nog bij een kennis van Djemo die vogeltjes heeft, weer een mooie leerervaring. En natuurlijk moet iedereen even met haar kroelen. Hoewel dat niet zo fijn is als ze straks echt aan het werk is, is het nu, tijdens de socialisatie periode, juist heel fijn.
Het wandelen langs de drukke weg vindt ze nog wat spannend, al die auto's die langs racen, daar moet ze nog niet veel van hebben. Maar we hebben nog tijd genoeg om haar alles te leren. Djemo vindt het erg leuk dat hij mijn assistent trainer is en we zullen elkaar dan ook snel weer zien.

Het wonder van de geboorte

Dit blog gaat over de hele roedel van huize Pols. De wolvenstreken roedel. Binnen deze roedel heeft er zich een prachtig wonder afgespeeld. Het wonder van de geboorte. De geboorte van de twee pupjes van Sara. Voor het geboorteverhaal verwijs ik u naar het blog van Sliva Amica:

Silva Amica; Het wonder van de geboorte.