Het wordt maar geen winter

Tjonge jonge jonge, de winter laat wel op zich wachten hoor. Het weer is maar triest en nat, maar geen vlokje sneeuw. En vorst? Heel af en toe 's nachts een beetje. Maar zaterdag was het wel weer lekker. Redelijk koud maar met een mooi laag zonnetje en droog! Weer een mooie dag voor een wandeling op de hei. De plassen waren voorzien van een knisperende laag ijs en Chase vond het geweldig om ijsbreekertje te spelen. Met haar poten sprong ze op het ijs en ze had de grootste lol als het krakend brak. Ook pakte ze de ijs scherven in haar bek, maar dat vonden wij toch niet zo'n goed idee. Je weet maar nooit of het scherp is en ijs eten is niet zo goed voor de buik.
Prinsesje Chase was weer één grote smeerpoets met modder overal. Tja, je moet het maar naar je zin hebben...
Het was redelijk druk voor een zaterdag. Meestal is het op zondag zo druk, aangezien veel mensen op zaterdag hun boodschappen doen. Maar er zullen meer mensen gedacht hebben, laten we nog even genieten van deze mooie dag.
Toch hoop ik dat we nog wel winter krijgen. Een winter met alleen regen, dat is in mijn ogen geen winter. En vorig jaar was het ook al niks. De honden vinden het ook zo leuk om lekker in de sneeuw te spelen. En door de vorst vriest het ongedierte goed dood. Anders krijgen we weer van die enorme muggen plagen, om van wespen maar niet te spreken.We zullen het moeten afwachten. Voorlopig nog een paar plaatjes van de hei.

Nog een keer glibberen door de modder

Vandaag zijn we maar weer naar het Idinkbos geweest. Het was zulk mooi weer. Helaas nog steeds niet mogelijk om naar de hei te gaan, want Kira ruikt te lekker...
Er stonden niet veel auto's op de parkeerplaats, dus we dachten niet al te veel mensen tegen te komen. Niks was minder waar, we kwamen de éne na de andere wandelaar tegen, zonder hond. Wat doen al die mensen toch in het bos? De paden zijn echt bijna niet begaanbaar door de modder. Jan en ik hadden dan ook onze kaplaarzen weer aan. Maar goed, niet veel andere honden tegengekomen gelukkig. Dus Kira kon lekker los. Bass hadden we maar aangelijnd, want die laat Kira nu geen moment met rust. Die gekke Spanjaard, ik heb hem geprobeerd uit te leggen wat "gecastreerd zijn" betekent, maar hij geloof me niet.
Aan het eind van de wandeling kwamen we nog bij een hele grote plas, die nu zo diep is dat ze zelfs even konden zwemmen. Dikke pret dus, vooral voor de herders, want dat zijn nu eenmaal waterratjes.

Leuk, nog een keer op de stronk.....

Nou, ok dan, om te laten zien dat ik het echt wel kan hoor.....

Joehoe, wacht op mij......

Kijk ik zo lief voor de foto?

Lekker spelen met elkaar

Best diep hoor.....

Modderbad

Vandaag scheen er een heerlijk zonnetje, mooie dag om het nieuwe jaar te beginnen. Maar we konden dus niet naar de hei, vanwege Kira. Dus besloten we om de kaplaarzen aan te trekken en maar naar het Idinkbos te gaan. Nou, die kaplaarzen waren geen overbodige luxe, wat een modderpoel was het daar. Maar des te meer pret hadden de hondjes natuurlijk, want het kan voor de herders niet vies genoeg zijn. Bass heeft zelfs even natte poten gehaald in een plasje, die gekke oude Spanjaard, normaal gesproken mag er nog geen nageltje aan zijn poot nat worden. Er werd goed gesnuffeld overal en lekker gerent en ook even op de stronk geklommen. Nou ja, Chase dan, Kira durft dat niet en Sara ziet er het belang niet van. Moos wilde er ook op, maar kon natuurlijk niet zo hoog springen, dus heeft Jan hem een beetje geholpen. Nadat de stronk uitgebreid geïnspecteerd was, konden we weer verder wandelen. Chase zag ook nog een leuk takje om mee te spelen. Ze staat dan ontzettend Jan uit de dagen, het leukste vindt ze het als Jan net doet alsof hij de tak wil afpakken. Al met al een geslaagde wandeling. Bij de auto gingen de kaplaarzen weer uit en de schoenen weer aan, zo bleef het redelijk schoon. Achterin natuurlijk niet, nee, de honden springen met modder en al de auto in. Dus het ruikt nu ietwat bijzonder in mijn auto, maar ach, dat mocht de pret niet drukken.

Kalm aan...

Tja, in deze drukke tijden kom ik er niet altijd toe om een stukje op het blog te zetten. Kerstvakantie is hard werken, zeg ik altijd. Maar even een korte update dan maar.
Sam en Moos zijn weer lekker naar het kappertje geweest. Dat was hard nodig, vooral bij Sam, zijn blonde krullen zijn weer weg. Sam wil echter nooit op de foto, dus helaas geen mooi plaatje van hem, maar Moos daarentegen is een echt model, hahaha. Als Sam de telefoon of camera ziet, gaat hij er snel vandoor, is echt bijna onmogelijk om die goed op de foto te zetten.
Hier een voor en na foto, voor zover dat mogelijk was.....

Duidelijk voor......

Moosje weer helemaal super mooi!

Verder gaat het hier zijn gangetje, We zijn op eerste kerstdag voorlopig weer voor het laatst naar de hei geweest, want Kira is inmiddels loops. Tja, dan weer even 3 weken niet naar de hei, we willen al die reuen daar niet gek maken. Natuurlijk gaan we nog wel wandelen, maar dan  in het Iddinkbos waar het toch vaak wat rustiger is en we soms geen enkele hond tegenkomen. Of lekker rennen naast de fiets, maar dat is met de gladheid op dit moment ook even niet handig. Tijdens oud en nieuw blijven wij natuurlijk gewoon lekker thuis, Samen op de bank, nou ja, samen, met 6 honden dan.... Sam en Moos vinden het vuurwerk prachtig, staan het liefst voor het raam te kijken. Bass vindt al die herrie minder leuk. Kira en Sara geven er niet om en Chase? Tja, dat is voor ons nog een verrassing. We zullen het meemaken. Gewoon even afleiden met een balletje of snoepje als ze het te eng vinden helpt meestal wel.

Spannende tijden

Jazeker, hele spannende tijden. Onze dochter Wendy kan ieder moment bevallen. Dan ontmoeten wij voor het eerst onze eerste kleinkind. Een kleinzoon, dat weten we al.... En dan zit je echt zo bij je telefoon... kunnen we nog even dit of dat? Of durven we het niet aan, stel je voor dat er gebeld wordt en we direct weg willen....  Maar gisteren was het lekker weer en nog rustig bij dochterlief, dus zijn we toch nog even met de hondjes naar de hei gegaan. Hoewel het gisteren wel lekker weer was, was het op de hei nog behoorlijk nat van de afgelopen dagen. Maar dat vinden de herders natuurlijk alleen maar heerlijk. Chase had ook nog een balletje gevonden. Ze heeft het een hele tijd meegenomen, maar raakte het op een bepaald moment toch weer kwijt. Ach, ze heeft er in ieder geval lol mee gehad.

Hieperdepiep.......

Er is er 1 jarig hoera, hoera, dat kan je wel zien dat is Sara......
Tjonge, jonge, kleine meisjes worden groot. Vandaag is ons wolfje alweer 3 jaar geworden. Wat gaat de tijd toch snel. Natuurlijk moest het gevierd worden. Nu was het weer niet echt geschikt voor een fijne wandeling en gisteren waren we nog op de hei geweest, dus een ander feestje.
Sara mocht even lekker snoepjes zoeken. Hersenspelletjes noemen ze dat, nou ja, er hoefde niet diep nagedacht te worden, ze had de snoepjes zo te pakken.
Ook mocht Sara kiezen wat ze wilde trakteren en ze koos voor Tapas. Dat vonden de andere hondjes ook wel lekker hoor. Omdat het feestvarkentje gek is op zalm, moest dat natuurlijk ook bij de tapas. En een eitje en lekkere lamsworst van Prins. Al met al een geslaagde verjaardag. Ze kan er weer een jaartje tegenaan.

We zijn er nog...

Ja, ja, ik weet het. Het is alweer even geleden sinds het laatste verhaaltje op het blog stond. Zelf ben ik niet helemaal topfit en dus heb ik niet altijd de puf om wat te schrijven. Maar dat neemt niet weg, dat er natuurlijk wel gewandeld en getraind wordt met de hondjes. Inmiddels hebben we de benches weggehaald uit de woonkamer. De grote meiden hoeven er toch niet meer in. Maar Bass, tja, die moet helaas toch wel achter slot en grendel als wij weggaan. Als het mogelijk is, neem ik hem mee, maar als hij te lang in de auto moet blijven en het is te koud of juist te warm, moet hij toch thuis kunnen blijven. Dus is er een Bass proof bench de luxe gemaakt in de werkkamer. Maar liefst 2 meter lang bij 80 cm breed. Sam en Moos kunnen er dan gezellig bij. En nu maar hopen dat hij hier niet uitbreekt, hahahaa. Want die kleine Spanjaard kon dus gewoon uit de grote kamerbench van Kira uitbreken, hij kreeg zelfs de spijltjes los getrokken! En het deurtje verboog hij net zo lang, tot hij ertussen door kon wurmen....
Nou, dat wil ik hem in deze bench nog wel eens zien proberen, hahaha.....

Maar goed, nu er geen bench meer staat in de woonkamer, hebben we er drie mooi grote manden staan en 2 kleintjes. Mmmmm, je zou denken, de grote manden zijn voor Kira, Sara en Chase en de kleintjes voor Bass, Sam en Moos (ja ik weet het dan komen we er 1 te kort, maar de kleintjes liggen toch meestal op de bank). Nou, de hondjes denken daar toch iets anders over.....

Sinterklaas is ons huisje voorbij gegaan, gelukkig is hij niet gestopt... al dat gedoe met surprises en gedichten... Over een paar jaar als ons kleinhummeltje zo ver is dat hij in de Sint gelooft, dan gaan we het weer ouderwets vieren. Nee, geef mij maar de kersttijd. Maar daar moeten we nog even op wachten. Vandaag zijn we weer naar de hei geweest en het was weer prachtig weer, niet te geloven. Natuurlijk is de temperatuur aanzienlijk lager, maar het zonnetje scheen weer volop!
En dan nu nog gewoon een paar plaatjes van de wekelijkse wandeling op het Rozendaalse veld. Vinden ze natuurlijk altijd leuk.

Spring in het veld....

Ik heb een stokje gevonden!